WAAT? Dagknaller: LOOkX Eyeliner & Eyebrow Pencil

Ik ben officieel al een paar jaar volwassen. Ik mag stemmen, autorijden en sterke drank kopen. Ik mag een donorcodicil invullen en ik kan de bak in gegooid worden. Mensen luisteren naar mijn mening en vragen om advies. Ik mag zelf een hypotheek afsluiten en kan me aanmelden bij de Kamer van Koophandel. Ik verdien mijn eigen geld en kan zelf een bankrekening openen.
Toch ben ik met mijn ontwikkeling waarschijnlijk ergens rond mijn 13de blijven hangen.
Het is zaterdagmorgen ongeveer 11 uur en ik lig in bed met een grote stapel tijdschriften en strips naast me. De zon schijnt door mijn raam naar binnen en verwarmt mijn kamer en mijn bed. De vogels fluiten en de wind ruikt naar voorjaar. Toch kunnen deze dingen mij niet overhalen om mijn warme nestje te verlaten. Ik blader door de tijdschriften en lees de stripverhalen. Soms moet ik hardop lachen. Als ik mezelf er eenmaal toe kan zetten sleep ik mezelf uit bed en loop ik in mijn pyjama en op mijn pantoffels naar beneden. Ik kruip met een paar kussens op de bank en zet de tv aan. Terwijl ik langzaam wakker wordt zap ik langs alle kanalen. Overal zijn nieuwsuitzendingen en discussieprogramma’s aan de gang. Verveeld zap ik verder tot ik bij Nickelodeon ben. Ik gooi de afstandsbediening naast me en nestel me heerlijk tussen de kussens. Zo zit ik een hele tijd tekenfilms te kijken.

Als het tijd is om te gaan eten laat ik me van de bank glijden en loop de keuken in. Ik trek wat kastjes open en pak een fles melk uit de koelkast. Ik klok een paar grote slokken melk naar binnen en kijk in de spiegel lachend naar mijn melksnor. Ik maak een boterham met hagelslag en baal dat er geen grappige chocolade poppetjes inzitten deze keer.

Terwijl ik mijn laatste stukje brood opeet gaat mijn telefoon. Of ik zin heb om een terrasje te doen? NATUURLIJK! Ik gooi mijn spullen op de aanrecht en zet de melk terug in de koelkast. Met de mouw van mijn pyjama veeg ik mijn mond schoon terwijl ik de trap op ren.

Ik spring onder de douche en begin aan mijn zaterdag ritueel. Scheren, scrubben, wassen, spoelen. Ik poets mijn tanden, doe mijn haar en maak me op. Binnen een half uur zit ik met een rokje, ballerina’s en rode lipstick in de auto. In mijn tas zit mijn portemonnee met rijbewijs en donorcodicil. Ik heb mijn pinpas van mijn eigen bankrekening bij me en rij in mijn eigen auto. Ik ben ineens weer helemaal volwassen.

Terwijl ik de stad in rij zie ik mijn vrienden al zitten. Allemaal van mijn leeftijd, allemaal jong volwassen. Baas over hun eigen leven. Niemand nodig om officiële zaken te regelen. Volwassen op papier net als ik. Ik heb er zin in om samen met hen mensen te kijken en discussies te voeren over alles wat maar in ons op komt. Terwijl ik naar ze toe loop lach ik ze toe vanachter mijn nieuwe zonnebril met een hartvormig montuur. Ik ben precies op de afgesproken tijd aanwezig.
Terwijl ik ga zitten kan ik het toch niet nalaten om te denken: Toch jammer dat we niet later konden afspreken. Over een kwartier begint namelijk de Hannah Montana marathon……